przewiń do końca przewiń do początku zobacz pełny tekst dokumentu

Ecclesia in Asia, 35

EWANGELIA ŻYCIA
35. Zaangażowanie na rzecz rozwoju człowieka zaczyna się od służenia samemu życiu. Jest ono wielkim darem, który dał nam Bóg, użyczając go nam jako zadanie i odpowiedzialność. Zatem jesteśmy nie właścicielami życia, lecz jego stróżami. Otrzymujemy ten dar na zasadzie wolności; wdzięczni za jego otrzymanie nie możemy się zwalniać od obowiązku szanowania i bronienia życia, od samego jego początku aż po jego naturalny koniec. Od chwili poczęcia życie ludzkie implikuje stwórcze działanie Boga i na zawsze zachowuje specjalną więź ze Stwórcą, źródłem życia i jego jedynym celem. Nie istnieje autentyczny postęp, nie ma autentycznego społeczeństwa obywatelskiego, a tym bardziej rzeczywistej promocji człowie­ka, bez poszanowania ludzkiego życia, a szczególnie życia tych, którzy nie mają głosu, żeby się mogli bronić sami. Życie każdej osoby, życie dziecka w łonie matki, życie chorego, niesprawnego czy starego człowieka jest darem dla wszystkich.

Ojcowie Synodalni potwierdzili bez zastrzeżeń naukę dotyczącą świętości ludzkiego życia podaną przez Sobór Watykański II i późniejsze wypowiedzi Magisterium, włącznie z moją encykliką Evangelium vitae. Przyłączam do nich swój głos, ażeby wezwać wiernych ich krajów, gdzie kwestia demograficzna często bywa wysuwana jako argument usprawied­liwiający wprowadzenie aborcji i programów sztucznej kontroli zaludnienia, ażeby przeciw­stawiali się „cywilizacji śmierci"183. Chrześcijanie mogą dowieść swej wierności Bogu i swego zaangażowania w walce o autentyczny rozwój człowieka przez wspieranie programów chroniących życie tych, którzy sami nie mogą się bronić, i przez uczestniczenie w nich.

183 Por. tamże, 32.

Polska wersja tekstu pochodzi z Dzieł zebranych Jana Pawła II (16 tomów). Copyright © by Wydawnictwo M.